‘Ja, echt iets voor Bart’, of ‘typisch den Bart’, waren uitspraken die

we regelmatig onder vrienden in zijn bijzijn maakten. Een uitspraak

die zowel respect, vertedering, vriendschap en geduld maar ook een

beetje sarcasme inhoud. Want Bart deed zijn ding, hij was wie hij was.

Attent, verstandig, creatief en optimistisch, enthousiast, ne goeien danser,ijdel (heb ik deze week vernomen), bezorgt en een trouwe vriend.

Bart heeft het niet altijd makkelijk gehad, Frank en Nick die veel te vroeg

gestorven zijn, relaties die niet altijd even evident waren, een kijk op de wereld die niet strookt met de gebruikelijke, maar altijd was hij optimistisch en toekomstgericht en maakte hij tijd voor zijn vrienden.

Superbock in Portugal,’s nachts naar ’t Vuil Huis in de Lisperstraat, ‘carreau hemmekes’ en ‘veloerse’ broeken, eindeloze fundamentele maar onnuttige discussies over ‘Life, the universe and everything’, muziek, muziek, muziek, uren muziek, schattige verhalen over zijn nichtjes en neefje, … allemaal goeie herinneringen aan Bart.

Dinsdag 13/01 Bart wordt na een tragisch ongeval in coma gebracht.

Een week van hoop en vertwijfeling,  intens verdriet en onzekerheid maar ook een week van intense vriendschap en liefde volgt.

Dinsdag 20/01: Bart overlijdt in het ziekenhuis na een donoroperatie  maar leeft verder in de lichamen  van anderen maar zeker ook in elk van ons.

Bart, het gaat je goed …!

Graag bedank ik de zussen, broer en ouders van Bart voor de gesprekken van de afgelopen dagen, ze waren een grote steun voor ons en vergeet niet dat jullie ook altijd bij ons welkom zijn…